Florine's idool is "GaultMillau Chef van het Jaar 2016"

Michel van der Kroft is de chef van restaurant 't Nonnetje in Harderwijk (NL) en tevens grote keukenheld van Florine. Toen we er enkele jaren geleden gingen eten vertelde Florine al aan de chef dat zij ook zo graag wou koken en zeker naar de hotelschool zou gaan. Hij bezorgde Florine, en ons, een onvergetelijke en inspirerende middag.

Nu zijn we naar jaarlijkse gewoonte weer in de Veluwe en wandelden we nog eens door Harderwijk. Eergisteren lazen we dat Michel van der Korft tot "Chef van het Jaar 2016" van Gault Millau gekozen werd, zeer zeker oververdiend. Florine stond erop hem eens te gaan feliciteren én te zeggen dat ze nu eindelijk gestart is aan de Hotelschool van Gent. Groot was onze verbazing te horen dat hij zich Florine nog kon herinneren en meteen vroeg hij haar hoe het met de passie voor het koken stond. De fonkeltjes in haar ogen zullen wel genoeg gezegd hebben denk ik.

Na nog een pak goede raad en een leuke foto nam Florine weer afscheid van de meneer die haar telkens weer inspireert en stimuleert, een topper met het charisma van de groten...


Cool runnings,


Emmanuel

Weer een stapje dichter...

"Eindelijk!", moet mijn dochter Florine gedacht hebben toen we haar vandaag gingen inschrijven in de Hotel-  en Bakkerijschool van Gent. Jaren heeft ze erover gepraat en soms gezeurd, elke keer weer wanneer ze in de keuken stond droomde hardop ze van een keukenopleiding.

We hebben haar al goed ingepeperd dat het erg hard, soms misschien ondankbaar werken zal worden maar ze heeft het ervoor over, ze is gemotiveerd. Ze ziet de mooie kanten van het keukenberoep en dat is tenslotte wat telt.

Als ouders hebben we de ongelooflijke luxe met een dochter te leven die al jaren weet waar ze heen wil en hoe ze dat wil realiseren. Florine zal ons nooit ontgoochelen, integendeel, ze is vaak een inspiratiebron voor mama en papa.

Go Flo, go!




Cool runnings,

Emmanuel

Florine gaat later naar Parijs, zeker weten.

Onze jongste, Florine, is vastberaden om topchef te worden in Parijs.
Koppig en gemotiveerd als ze is vreest ons ouderhartje dat dit wel eens zou kunnen lukken ook.

Daarom, telkens we musette horen denken Sandra en ik aan later. Aan de tijd dat ze waarschijnlijk zélf filmpjes van daar naar ons zal sturen... zucht.


Cool runnings,

Emmanuel

Hier zie, de Jacques!

Hierboven ziet u het oudste document uit mijn stamboomarchief, althans de oudste datum. Ik heb natuurlijk wel meer erg oude en waardevolle papieren, foto's en ander memorabilia maar de foto toont de notitie van de toenmalige pastoor uit het dorp, nu gemeente Cousolre (spreek uit: Koesaure) in Noord-Frankrijk waarmee hij aangeeft dat mijn verste voorvader begraven werd op het kerkhof van het dorp:

" Le 15 décembre 1728 Jacque Anseau, laboureur agé de 70 ans décédé le 14 est inhumé au cimetiere"

Jacques Anciaux, let op de oude schrijfwijze, werd in 1658 in Cousolre geboren. De exacte datum kan ik maar niet vinden, wat soms wat frustrerend is, een trouwakte van één van de kinderen levert me gelukkig wel het bewijs dat ik het in hetzelfde dorp moet zoeken. Ergens vond ik dat hij wel eens de zoon kon zijn van Nicolas maar da's een werkpiste die ik nog moet uitspitten. Registers van BS bestonden nog niet, je kan dus enkel hopen op een leesbaar parochieregister, notariële akte of verkoopsakte. Er zijn ondertussen wel al wat oorlogen en brandjes geweest natuurlijk, wat de kans op gave archiefstukken aanzienlijk verkleint.

Daarom ook, even terzijde, dat ik af en toe eens glimlach wanneer mensen met een stamboom van heb ik je daar komen aandraven. Ik heb liever iets wat volledig en gestoffeerd is dan wat ridders en edellieden uit de donkere middeleeuwen...

Trouwens, 1658 was ook geen mis jaar hoor. Rembrandt schilderde toen één van zijn zelfportretten en Vermeer borstelde zijn "Zicht op Delft". En dat allemaal terwijl mijn voorvader lag te bleiren in een stoffen doekje, chapeau.

Van Jacque Anseau tot Florine Anciaux: 11 generaties. Het houdt een mens bezig zullen we maar zeggen...


Cool runnings,

Emmanuel

They did it!

Het moet gezegd, als Florine en mama een uitdaging aanvaarden gaan ze er wel helemaal voor. Vorig jaar organiseerden de oudste dochter en ik een "Komen Eten" bij ons thuis en waren zusje en Sandra te gast. We haalden alles uit de kast voor de wel erg kritische jury en behaalden dan ook ferme punten.

Nu was het dus payback time. Hieronder het menu van Sandra en Florine, van 't begin tot 't eind lekker, zoals verwacht.

Cava met hapje van de visser

Garnaaltjes en rauwe zalm met espuma van avocado

Romig vispannetje

Gestoomde zalm en tilapia in roomsausje met spinazie

Broccolisoep

Crème van broccoli

Gebraadje met lookaardappelpuree en groentjes

Rundsgebraadje met puree, look en drie groentjes

Bananasplit of coupe Brésilienne

Florine was, zoals we al vreesden, erg zenuwachtig. Mama had het dus niet onder de markt met zo'n vlo in de keuken. Het belangrijkste was natuurlijk: de puntendeling.

En geloof het of niet, ze behaalden evenveel punten als wij! Proficiat!

Cool runnings,

Emmanuel

Niet zomaar een schoolfeest...

Gisteren, 25 juni, gingen we naar het schoolfeest van onze beide dochtertjes. Een schoolfeest ja, maar niet zomaar een schoolfeest. Het allerlaatste schoolfeest van mijn generatie papa's, de papa's die een eerste kind op de Sportbasisschool hadden. Ik zie me nog staan, zoveel jaren geleden, met Laetitia aan mijn hand op weg naar het klasje van juf Mieke. Ik had van bij het begin een enorm vertrouwen in die juf, ze hàd het. Zij ging mijn kleine oogappel wegwijs maken in de wondere wereld van spelen, leren, slapen, communiceren en leren leven met vriendjes en vriendinnetjes...

De jaren in het lager onderwijs verliepen zonder noemenswaardige problemen en als er al eens iets was konden we telkens terugvallen op de school maar vooral op al onze vrienden die eigenlijk met net dezelfde muizenissen naar huis kwamen. We werden een gezellige, hechte vriendenkring. Soms ging er eentje met pijn in 't hart weg wegens verhuis, er kwam er altijd eentje voor in de plaats. Eentje die we dan onmiddelijk opnamen in die knusse groep die onze vriendenkring wel is. Ik weet het, onze bende is gekend als "de vuile bende" die steevast de woknamiddagen, klassikale oudercontacten, oudersportdagen en andere organisaties afsluit als laatsten in de refter. Maar dat deden we alleen maar omdat we zo'n toffe school hebben en de koelkast met Duvel eigenlijk te bereikbaar is.

De kinderen van die bende dus zoeken vanaf september andere wegen op, elk in de vaste overtuiging iets te maken van hun jong leven. Ik help het hen hopen, ik gun het hen van harte.
Maar tegelijkertijd hoop ik ook dat de vrienden mekaar kunnen blijven ontmoeten, praten over de kinderen, drankje nuttigen, gewoon gezellig kletsen. Dat zal wel lukken zeker?

Ik wens al die vrienden en vriendinnen het allerbeste vanaf september en verwittig bij deze onze vrienden uit de klas van onze jongste, Florine: jullie zijn voorlopig nog niet van ons af!

Cool runnings,
warm feelings,


Emmanuel

Mijn Florine...

"Papa's klein spook" wordt op 17 mei negen jaar. Wat vliegt de tijd, wat wordt ze groot. Als de dag van gisteren herinner ik me het complimentje van de kraamverpleegsters: wat heeft dat meisje mooie wimpers! Het is inderdaad een knap ding hé?

Ze hangt soms iets te vaak aan grote zus, maar er komt later nog een dag dat grote zus dat zal missen en misschien zelf eens bij Flo'ke komt knuffelen. Florine heeft liefde en knuffels teveel, wil alles altijd delen. Laat ons hopen dat ze daarin niet al te vaak teleurgesteld wordt.

Ach Florine, zo vol levenslust maar met een klein hartje. Steeds voorop willen lopen en toch stiekem achterom kijken of mama en papa wel volgen, of mama en papa niet te ver uit de buurt zijn. Mama en papa genietend van weer eens een gekke opmerking, vrolijke snuit of enthousiast gebaar.

 

 

 

Dikke kus van papa, Flo'ke! x

Bbq is good for you!

Het eerste lekkere weekend van het nieuwe jaar. Met lekker bedoel ik dat we voor het eerst weer de barbecue aangestoken hebben en gezellig aan tafel gezeten hebben met de kroost. Het aanvangsuur werd echter al meteen opgeschoven want Laetitia was tijdens het terug naar huis begeleiden van een vriendinnetje nog andere vriendinnetjes tegengekomen en allen hadden zin in een fietstochtje annex "wat hangen aan deze of gene deur". Er werd nadien zowaar afgesproken hier bij ons thuis op de oprit: wie zin heeft om weer te fietsen komt morgen om 14u naar hier, ok? Nu zijn het nog maar fietsjes, ik hou mijn hart al vast voor de latere Dach'skes en Boosters. Anyway, terwijl de grote op randol was ging de kleinste (de betere kokkin van de twee) aan de slag in de keuken en maakte er heerlijke gemarineerde veggiebrochettes. Het obligate stuk vlees, want een Emmanuel zonder vlees is als een Emmanuel zonder vlees "boos dus", lag er ook bij. Netjes maar vooral voorzichtig versneden door Florine zelf. Aan tafel ontvouwde de kleinste haar carrièreplannen. Ze wil óf topchef in Parijs worden òf traiteur "gelijk Hansken". Er is een subtiel verschil maar het enthousiasme zal wel hetzelfde zijn. De oudste dochter kon het aan tafel niet laten om de grenzen van mama's toegeeflijkheid en geduld te testen en werd nog maar eens duidelijk gemaakt dat beloning na een goed initiatief komt. Voorgaande was eigenlijk een interne dienstmededeling want uw dienaar weet dat dochterlief het blog ook leest.

Ha, het gezinsleven kan mooi zijn als het weer wat meezit.

Cool runnings,

Emmanuel

Ik ga in bad en ik neem mee:

Vrouwen en hun lekker languit liggen in bad, ik heb het nooit begrepen en vermoed dat ik dat ook nooit zal doen.

Moeder, beter bekend als de lieve Sandra Gerritje Wajer, kan zo uuuuuuuuuuuren liggen badderen wijlst het lezen van één of ander reclameblad en/of boek. Soms valt ze van puur genot in slaap en schrikt ze zich een aap als iemand de badkamer binnenkomt.

Onze oudste dochter is dan weer een fervente Joepie-lezeres en volgt de Justin Biebers, Miley Syrussen en Jannen Smit vanuit haar warm water met appelgeurtje of lavendelparfum.

De hoofdvogel is echter voor onze jongste dochter Florine. Zij vraagt geen Suske & Wiske of De Kiekeboes. Neen, voor haar mag het een kookboek zijn! Sos Piet ofzo, met prenten en bereidingen. 't Kind ligt dan languit te lekkerbekken en te fantaseren over hoe ze deze of gene schotel zou maken... De moeite waard. Ze degusteert zo graag, ze drinkt zo graag, ze geniet zo graag.

Er zit écht wel een halve Sandra Gerritje Wajer in, no doubt about that!

Cool runnings,

Emmanuel

Pain is temporary, pride is forever!

Gisterennamiddag vond in de Sportbasisschool van Heusden de jaarlijkse Sponsorloop t.v.v. Unicef plaats. Dit jaar ging de opbrengst naar Pakistan en de getroffen kindjes aldaar. Alle deelnemende leerlingen werden door familie, vrienden en kennissen gesponsord per gelopen ronde (da's dus de hele schoolwijk rond: Zandakkerlaan, Dorpslaan, Postlaan, Slootstraat).

Laetitia liep dit jaar slechts drie rondjes wegens kramp, niet goed voelen, erg moe, teveel zweten en alle andere stuff die je als pré-puber kan verzinnen om toch maar niets te moeten forceren. Maar kom, ze heeft toch een beetje moeite gedaan...

Tot onze eigen grote verbazing en die van onze portemonnee liep Florine een dikke ZES rondjes, wàt een prestatie van onze kleine meid! Dikke proficiat Flo'ke! Als beloning ga ik straks met haar een ijsje eten en babbelen we nog wat lekker bij. Ik ben van het principe "als het goed is, mag het ook gezegd worden".

Cool runnings,

Emmanuel

Kijk eens mama, verrassing!

Onze kleinste mocht vandaag van mij helemaal alleen naar huis fietsen, zus had nog verplichte studie en kwam een uurtje later. Omdat ik er nog niet helemaal vetrouwen in had reed ik haar achterna en filmde het hele gedoe, kwestie van dat ook aan de mama te kunnen tonen hé. De mama die ongetwijfeld nooit zou toegestemd hebben met het grote avontuur van Florine.
Maar eerlijk is eerlijk, ze heeft dat schitterend gedaan en verdient een dikke pluim :-)

Cool runnings,

Emmanuel

Drie Dames naar 3D

Onze dochters weten stilaan dat met hun mémé altijd iets te beleven valt, van de verhalen over vroeger die ik hen vertelde tot hun eigen ervaringen met "meme dampuurte".

Gewoon even de trein naar Zaventem nemen om er naar vliegtuigen te gaan kijken, op restaurant gaan en jaloersmakende sms'sjes sturen, onverwacht gaan shoppen, ...

Of zoals gisteren naar Toy Story III in 3D gaan kijken. Dit alles na uitgebreid aperitieven en gevolgd door alweer knabbelen in Colmar Oostakker.

Op de foto herkennen we links een zeer enthousiaste Laetitia die duidelijk de camera weet zijn, rechts zien we Florine die het maar matig kan waarderen dat haar pop-corn koud wordt blijkbaar :-)

Cool runnings,

Emmanuel

It runs in the family

De rapporten van de dochters waren goed tot zeer goed, veel beter zelfs dan wat mijn mama ooit zal kunnen geschreven hebben over mij. Ach, ik compenseerde dat dan weer met mijn natuurlijke charme, vlotte babbel en gevoel voor de grappige kant van 't leven.

Of zoals mijn mama zei tijdens haar speech op mijn huwelijk: "lang leve de lol en vrije tijd zonder gaten!"

Laat ik daar bovenop een echtgenote hebben, de oogstrelende Sandra Gerritje Wajer, die zeer goede resultaten behaalde op school en onder mijn deskundige begeleiding de geneugten van 't leven en de gastronomie ontdekte maar vooral een buitenaards groot gevoel voor humor heeft...

"Dat maakt dan nog kinders ook!"

Bij deze ben ik erg fier u dit uittreksel uit het rapport van onze jongste te tonen, ze is helemaal zoals we 't gedroomd hebben ;-)

Cool runnings,

Emmanuel

Lieve speciale Florine x

Onze kleinste dochter Florine is echt een onpeilbaar dingetje, de ene keer zit ze te janken als een zigeunerkind , de andere keer is ze de stoerste van de speelplaats. De ene keer hangt ze als een koala aan haar zus om alle aandacht op te eisen, de andere keer zit het er na 't opstaan al bovenarms op. De ene keer ligt ze op zondag tot de middag te snurken in bed, de andere keer heeft ze zichzelf om half acht al een paar boterhammen met choco gemaakt en zit ze op de pc te surfen...
Zo is ze soms erg nukkig en dan weer lief, laat ze overal kattebelletjes achter voor mama of papa.



Dit lag vandaag op onze bureau.

Lief onpeilbaar Florientje x





Cool runnings,

Emmanuel

Florine is jarig!

Vandaag was het zes jaar geleden dat mijn tweede dochtertje geboren werd en gezegend werd met de namen Florine Jeanine Jacoba Fernande Hendrika. Ik herinner het me nog alsof het gisteren was, zware tijden hoor. De tv in de kamer van Sandra mocht niet te luid staan, de koffie leek werkelijk nérgens op, dat bubbelbad waarin mijn vrouw zat te puffen en te hijgen maakte een vervelend lawaai, de boekskes waren in geen tijd uitgelezen, ik kon niet op mijn gemak naar 't gemak want mevrouw moest weer eens dringend... Ik zeg het u, zwaar zwaar zwaar!

In de namiddag, vandaag dus, hadden we dan afspraak in de Vierhoekhoeve te Gijzenzele, voor het verjaardagsfeestje van Florine en Laetitia. Er waren daar geiten, kippen, zwaluwen, konijnen, cavia's, ezels en vrienden van ons. Mijn kleine broer had zijn stam ook meegebracht en "ons ma" was er ook bij. Het werd een gezellige bende, de kinderen hadden de lol van hun leven en sommige van onze vrienden zagen met hun eigen ogen dat onder een kip niet altijd een isomo-schaaltje ligt! Wat een wereld ging voor hen open, zeg. Gelukkig kennen ze meer van drinken, ha ja anders zouden ze onze vrienden niet zijn ;-) Op het einde gingen sommige kinderen ook nog een kijkje nemen in de koeienstal en de melkerij. Daar stonden magere koeien, halfvolle koeien, volle koeien, spijtig genoeg geen chocoladekoe. Geen enkele mini-boer(in) was bang om de uier eens vast te nemen en zelf een beetje te melken. Zelfs Florine, nochtans niet zo "animal minded" aaide zeer voorzichtig een koe. Toen één van de koeien van heel nabij gemonsterd werd maar plots een gezonde dosis ontlasting produceerde was voor onze kleinste de lol er wel wat af en verkoos ze toch maar terug te keren bij mama voor de chocolademelk van de boerderij...
Het was, mede dankzij de aanwezigheid van de vrienden, een geslaagde dag, de regenbuien namen we er met plezier bij!

Cool runnings,
Emmanuel