Florine is jarig!

Vandaag was het zes jaar geleden dat mijn tweede dochtertje geboren werd en gezegend werd met de namen Florine Jeanine Jacoba Fernande Hendrika. Ik herinner het me nog alsof het gisteren was, zware tijden hoor. De tv in de kamer van Sandra mocht niet te luid staan, de koffie leek werkelijk nérgens op, dat bubbelbad waarin mijn vrouw zat te puffen en te hijgen maakte een vervelend lawaai, de boekskes waren in geen tijd uitgelezen, ik kon niet op mijn gemak naar 't gemak want mevrouw moest weer eens dringend... Ik zeg het u, zwaar zwaar zwaar!

In de namiddag, vandaag dus, hadden we dan afspraak in de Vierhoekhoeve te Gijzenzele, voor het verjaardagsfeestje van Florine en Laetitia. Er waren daar geiten, kippen, zwaluwen, konijnen, cavia's, ezels en vrienden van ons. Mijn kleine broer had zijn stam ook meegebracht en "ons ma" was er ook bij. Het werd een gezellige bende, de kinderen hadden de lol van hun leven en sommige van onze vrienden zagen met hun eigen ogen dat onder een kip niet altijd een isomo-schaaltje ligt! Wat een wereld ging voor hen open, zeg. Gelukkig kennen ze meer van drinken, ha ja anders zouden ze onze vrienden niet zijn ;-) Op het einde gingen sommige kinderen ook nog een kijkje nemen in de koeienstal en de melkerij. Daar stonden magere koeien, halfvolle koeien, volle koeien, spijtig genoeg geen chocoladekoe. Geen enkele mini-boer(in) was bang om de uier eens vast te nemen en zelf een beetje te melken. Zelfs Florine, nochtans niet zo "animal minded" aaide zeer voorzichtig een koe. Toen één van de koeien van heel nabij gemonsterd werd maar plots een gezonde dosis ontlasting produceerde was voor onze kleinste de lol er wel wat af en verkoos ze toch maar terug te keren bij mama voor de chocolademelk van de boerderij...
Het was, mede dankzij de aanwezigheid van de vrienden, een geslaagde dag, de regenbuien namen we er met plezier bij!

Cool runnings,
Emmanuel

Den Helder hééft het

Den Helder heeft vele mooie mokkels voortgebracht, daarover zijn zelfs de lelijke mokkels het eens. Welnu met één van die eerste exemplaren, in casu Sandra Gerritje Wajer zijnde mijn eega, ben ik vorig xl-weekend op reis geweest naar die marinestad in Noord-Holland. De beide keuters waren vanzelfsprekend ook mee. Het was een fantastische (te) korte vakantie. Het weer zat bangelijk goed mee, de kinderen waren relatief goed te doen en de mensen ter plekke waren meer dan vriendelijk. We struinden door de mooie stukjes van de oude stad, wandelden langs de dijken en over het strand, bekeken de oude schepen op de scheepswerf. Mooi, mooi, mooi. Sandra vertelde honderduit over haar jeugdjaren als wittekop en dochter van een papa bij de Marine (voor mijn schoonpa moet dat waarschijnlijk Koninklijke Marine zijn). Ze was zichtbaar gelukkig weer eens in haar geboortestad te zijn.

We logeerden in Julianadorp-aan-Zee. De omgeving rond het appartement stond vol met tulpen, het is daar dan ook een groot stuk van de fameuze "bollenstreek". Vanop het terras konden we de duinen zien en de zee horen... Dat was pas relaxed wakker worden, zeg!

Cool runnings,

Emmanuel

Spring is in the air (why should I?)

Relaas van een zonnig weekend.

Zaterdag:

Heerlijk weer, de faggeltjes fluut'n sooo mooi, madam en de kinders zijn te genieten, de generische hooikoorts-tabletten liggen klaar, tijd voor ontspanning! De dag begint met een apéro-fietstocht doorheen een stukje van het stille Heusden. Laetitia groet en kent bijna iedereen die ons pad kruist, zelfs de franse bulldog uit de Voordelingen wil zijn poot opheffen als groet, ware het niet dat hij al een andere poot aan het opheffen is en liever geen malheuren wil op zijnen hof. Via veel omzwervingen en bijna-hartstilstanden (Florine zwiert nogal van links naar rechts) raken we eindelijk ter bestemming: terras van Stekkershof. Een okker rosé en twee Cola lemon's.

Sandra bedenkt dat "we wel eens zouden kunnen bbq'en?". Ik beaam die stelling en antwoord liefdevol "ja dat zou we wel eens kunnen, mijn liefste". Met een fonkel in de ogen stelt ze nog voor dat we "misschien eerst iets anders kunnen doen?" Mijn libido zegt "ja" maar mijn honger en zin in een ribbetje weerhouden mij van deze vleselijke geneugten. Volgende keer meer geluk?Anyway, we halen er voor de gezelligheid mijn ma bij. Nog zo iemand bij wie ge niet al teveel moet aandringen om een hapje en drankje te doen. Het wordt een leuke dag. Mémé moe en blij, wij ook moe en blij...

Zondag:

Terwijl mijn broer waarschijnlijk niks deed, planden wij alvast ons dagverloop. Allereerst naar café Nenuphar in Destelbergen alwaar we oester gingen slurpen en één glas witte wijn nuttigen. Twee bemerkingen: (1) 't waren goedkope oesters, niet eens een parel in. (2) Die van ons heeft zich niet gehouden aan één glaasje witte wijn. Nu is de kans dat ze zich daar wél aan houdt ongeveer even groot als de kans dat je een parel in een oester aantreft, dus... Veel lol en leute later trokken we, terwijl mijn broer waarschijnlijk niks deed, naar de lieflijke deelgemeente, j'ai nommé Heusden. 't Was kleine kermis op het dorpsplein en daar kan je dus niet aan ontsnappen met die jengeljeugd van ons ;-) Samen op de botsautootjes, mama en papa samen tegen de twee dochters. Lol, gieren, lachen, brullen, enthousiast tot en met! Ik hoop dat zij zich ook wat geamuseerd hebben. Afsluiten deden we, terwijl mijn broer waarschijnlijk nog steeds niks deed, op het terras van een plaatselijke taverne. Nu denk u misschien "dat zuipt goed door in Heusden", niets is echter minder waar. Eén karafke. Per keer. En ware het niet voor die klad vrienden die persé op hetzelfde terras moest neerstrijken, we waren wél nuchter thuisgeraakt! ;-)

Cool runnings,

Emmanuel

En hij zag dat het goed was...

Jan Wajer, patriarch van de Vlaamse tak der roemruchte Wajer's uit Nederland was weer in zijn nopjes gisteren. Heel zijn nageslacht kwam samen ter gelegenheid van de verjaardag van Nick. Met terechte fierheid keek hij naar het geluk dat zijn drie kinderen uitstraalden, stuk voor stuk goed getrouwd en zeer voldaan in hun huwelijk. Schoonzoon Luc organiseerde zoals gebruikelijk alles in de drankafdeling, schoonzoon Emmanuel speelde de dankbare klant in diezelfde drankafdeling en schoondochter Ann probeerde tevergeefs te verhullen dat ze eigenlijk al van een goed overgoten feestje kwam. De sfeer zat er goed in, Ann werd op een gegeven ogenblik zowaar emotioneel en noemde haar schoonmoeder liefdevol "mama". Verbazing alom aan tafel, niet in het minst bij de schoonmoeder in kwestie. Nu ja, waar het hart van vol is nietwaar.

Ook de kleinkinderen lieten zich niet onbetuigd, zo was er weer een gesmaakte competitie "bal-over-de-omheining-trappen", overduidelijk gewonnen door Willem. De trofee voor "trap-eens-een-volle-kom-spaghetti-aan-diggelen" ging volgens waarnemers naar Lennert en/of Willem. Ook mooi gemikt was het staaltje "kegel-een-vol-glas-rode-wijn-omver" van Laetitia.

Aaaach, de zalige rustige familienamiddagen... Ik kan goed begrijpen dat mijn schoonpa daar zo naar uitkijkt. Volgende keer bij jullie thuis, Jan?

Cool runnings,

Emmanuel