"Quetzal" geen quatsch!

Gisteren met mijn Drie Biggetjes toch maar eens naar Gent gereden, het weer was goed te doen en de sfeer zat er bij alledrie de dames duidelijk in.
We gingen naar de chocolade bar Quetzal om er een chocoladfondue te proberen. Althans, dat hebben de dochters gedaan want ik heb het niet zo voor chocolade. Het enige wat chocoladeboeren en ik gemeenschappelijk hebben is dat ons basisproduct van bonen afkomstig is.

De geur, diehards zullen het "aroma" noemen, slaat je bij het binnenkomen eerst een metertje achteruit maar de brede glimlach van het meisje achter de bar werkt aanstekelijk en voor je 't weet heb je de kaart met diverse lekkernijen vast.
Onvoorstelbaar wat je met die bruine of witte caloriebommen zoal kan doen en drinken. De dochters kozen dus de chocoladefondue met vers fruit en koekjes, een beker dubbele chocoladeshot, een beker chocolademelk met chocolade-marshmallows, twee brownies en een zakje chocolade om mee te nemen.
Chocolade dus...

De moeite waard. Niet voor elke week maar wel leuk en zeker een aanrader voor al diegenen die geen schrik hebben van protesterende levers, panikerende tandvullingen, ...

Cool runnings,

Emmanuel

Schatten op zolder: de familie

Kijk, het komt niet zo vaak voor dat het huis van een verre voorouder op een oude postkaart te zien is hé.
De postkaart toont de hoofdstraat van het Franse dorpje Gommegnies.

Op deze kaart staat het huis van François Joseph Anciaux, een voorvader in rechte lijn. Het is het huis rechts met de trapjes aan de voordeur en planten/bloemen aan de gevel. FJ leefde van 1793 tot 1852 en was achtereenvolgens boerenknecht, dagloner, pottenbakker en herbergier. Zijn oudste zoon zou later de herberg uitbreiden met een drankenhandel, uit die tijd dateert ook de postkaart. De middelste zoon, mijn lijn in de stamboom, verhuisde uiteindelijk naar Sars-Poteries.

Ik vind het leuk, spannend en interessant om me te proberen in te beelden wat die mensen toen allemaal beleefden, waar ze aan dachten, hoe hard ze werkten, waarom iemand ineens besluit om te verhuizen... Dat maakt ook allemaal deel uit van geïnteresseerd zijn in je voorgeschiedenis, of in mijn geval mijn hobby "genealogie". Mensen rondom mij kennen mijn gedrevenheid daarin al een tijdje. En zo komt het dat ik hen af en toe een klein pareltje uit mijn oude doos aanbied. Zoals deze postkaart.

Cool runnings,

Emmanuel

Eens kijken bij de buren

Dat bloggen een ware boost kent sinds een tiental jaren is ondertussen algemeen gekend. Van onnozele toestanden over rustig voortkabbelende blogs (zoals dat van mij) naar zeer interessante fenomenen.
Ik pleeg al eens bij de buren te kijken hoe zij hun blog aanpakken, wat zij de wereld willen vertellen en zodoende volg ik ook al een tijdje een zeer mooi gestoffeerde blog van een Nederlander die naar Frankrijk emigreerde, daar gelukkig wél geïntegreerd is en dat ook zo laat blijken in zijn teksten. De brave man is, terecht, verliefd geworden op het land van mijn familie/voorouders.

Hierbij de link naar de blog van Dick Honnef, veel leesplezier!

Cool runnings,

Emmanuel

They did it!

Het moet gezegd, als Florine en mama een uitdaging aanvaarden gaan ze er wel helemaal voor. Vorig jaar organiseerden de oudste dochter en ik een "Komen Eten" bij ons thuis en waren zusje en Sandra te gast. We haalden alles uit de kast voor de wel erg kritische jury en behaalden dan ook ferme punten.

Nu was het dus payback time. Hieronder het menu van Sandra en Florine, van 't begin tot 't eind lekker, zoals verwacht.

Cava met hapje van de visser

Garnaaltjes en rauwe zalm met espuma van avocado

Romig vispannetje

Gestoomde zalm en tilapia in roomsausje met spinazie

Broccolisoep

Crème van broccoli

Gebraadje met lookaardappelpuree en groentjes

Rundsgebraadje met puree, look en drie groentjes

Bananasplit of coupe Brésilienne

Florine was, zoals we al vreesden, erg zenuwachtig. Mama had het dus niet onder de markt met zo'n vlo in de keuken. Het belangrijkste was natuurlijk: de puntendeling.

En geloof het of niet, ze behaalden evenveel punten als wij! Proficiat!

Cool runnings,

Emmanuel