08 maart 2009

Een lever weegt tussen de 1,5 en 2 kg.

Sta mij toe om daar in het geval van de mijne stilaan wat aan te twijfelen. Let op, geen klachten over mijn hepar (iecur voor de vrienden) hoor, alles doet het nog goed.
En dat mag wel want de laatste weken vroegen toch redelijk wat van een sportief type als ik. De bedrijfsdrink in Hoboken, een mens moet daar naartoe hé, om wat bij te praten met de collega's, informatie uit te wisselen, nuttige tips te delen zoals "vraag aan die cafebazin uwen Duvel, dat zal rapper gaan".
Op vrijdagavond overkomt het mij al eens dat ik met lieve vrouw Sandra Gerritje Wajer en de kids een glas nuttig in een plaatselijk oord van verderf gelegen in de Magerstraat. Ook dat vreet aan uw conditie zeg ik u, het tempo van mijn madam proberen volgen alleen al ;-) Neem daarbij nog een paar vergaderingen met mijn bestuur en de lever piept al een beetje.
IK GA WAT RUSTEN, nam ik me voor. Doch...
Zegt de spreuk "de weg naar de hel ligt bezaaid met goede voornemens" u iets?
Gisterenavond toch maar meegereden met het Discobuske rond Heusden... Was superleuk, een vette bus voerde ons van café naar café. Ter plekke had je een twintigtal minuten tijd om iets te drinken en wie wou kon dan weer opstappen naar de volgende stop. Elk café had een ander muziekgenre en de decibels knalden door de Heusdense nacht. Echt een geslaagde organisatie.
Deze morgen fris en monter opgestaan, sloot koffie gedronken, naar vrouw en lieve dochters gekeken en bij mezelf gedacht: " Op zo'n momenten besef ik pas écht hoe gelukkig ik ben met










een lever als de mijne"...

Cool runnings,
Emmanuel

19 februari 2009

Muziekschool in Heusden mag opkrassen.

Iedereen weet dat het oud schoolgebouwtje in de Steenvoordestraat (de vroegere "weging") binnen afzienbare tijd tegen de vlakte gaat voor het serviceflat-project van het OCMW. Op zich kan iedereen zich daar waarschijnlijk ook wel in vinden. Er is echter nogal wat vrevel ontstaan omtrent de totale verhuis van de Heusdense afdeling van de Muziekschool Destelbergen naar de nieuwe lokatie in Destelbergen-dorp. De gemeente probeert op deze manier verschillende vliegen in één klap te slaan, namelijk: het opgaan in een grotere scholengroep Gent, lagere werkingskosten, lagere kosten per leerling, ... Wat de gemeente traditioneel even naast zich neergelegd heeft is het lokaal overleg met de ouders. Zo kreeg iedereen een weliswaar zeer vriendelijke brief met de nieuwe data en leslocaties. Veel kinderen uit Heusden komen te voet of per fiets naar de cursus. Niet iedereen zal zijn kind graag naar Destelbergen laten fietsen of stappen. Hoe moeten sommige ouders straks het vervoer organiseren? Wat te doen wanneer je kinderen hebt die op verschillende lesuren in Destelbergen moeten zijn? Blijft alles nog combineerbaar met de nodige huiswerktijd? De N-VA fractie kaartte op de gemeenteraad nog maar eens het totaal gebrek aan communicatie van het gemeentebestuur aan en vroeg waarom eigenlijk geen filiaal van de school kan behouden worden in Heusden. Tja, dan komen we weer bij dat gekende fenomeen "gebrek aan beschikbare ruimte". Meneer Bostoen, de hof-bouwpromotor van de gemeente, zal daar alvast niet wakker van liggen... de kasten van huizen blijven als paddenstoelen uit de grond schieten.
Laat ons hopen dat voor de Heusdense jeugd stilaan wat ruimte (in àlle opzichten) gevonden wordt want waar je je goed voelt wil je ook later blijven, nee?

Cool runnings,
Emmanuel

15 februari 2009

Nil sine magno vita labore dedit mortalibus

Bovenstaand motto indachtig trokken we zaterdagavond naar de Valentijnfuif op onze school. De kinderen konden er in de speciaal voor hen gedecoreerde eetzaal feesten als de beesten zonder dat de grote mensen hen kwamen storen. Er was een zeer strikte no-adults policy! Niet dat die adults dat aan hun hart lieten komen want in de zaal ernaast was een heuse cavabar ingericht. Stemmige muziek en een mooi decor verzekerden ons op voorhand al van een geslaagde avond. Wat voor mijn madam, de immer oogstrelende Sandra Gerritje Wajer, en mij een rustige avond degusteren moest worden veranderde algauw in nog maar eens zwaar doorhijsen met de verkeerde vrienden ;-) Mijn moedertje was ook aanwezig maar niemand die zich daarvoor wat inhield. Ik keek naar mijn vrouw en schudde het hoofd, "dit gaat weer ne late worden"... Mijn vrouw schudde later op de avond ook nog wat met haar hoofd maar volgens mij gewoon omdat ze merkte dat ze te weinig Dafalgan in huis had.



Cool runnings,
Emmanuel

02 februari 2009

Als humor al niet meer mag?

Humor.
Van oudsher het wapen tegen verveling, woede, onzekerheid, enggeestigheid, macht, politieke correctheid, ongemakkelijkheid, afin u weet wat ik bedoel. Humor, per definitie zeer subjectief, is zowat het enige waarvan we zélf kunnen beslissen over hoe, hoeveel en waar te hanteren. Wat voor u "erover" is, is dat misschien niet voor mij en vice versa; maar ik laat u gaarne doen, ik waardeer het idee alleen al dat u zich op een creatieve manier wil uiten. Kijk, ik durf al eens te s(m)urfen naar de blog van de betere cartoonist al heeft die in het verleden al sporadisch materiaal geproduceerd dat misschien niet helemaaaaaal mijn ding was. Moet ik de brave borst daarom afbranden of verketteren? Moet ik al naargelang de cartoon even het Centrum De Witte bellen? Dacht het niet.
Het wordt pas echt gevaarlijk als mensen de humor gaan beknotten. Censuur is zowat het laatste dat een vrij mens wil meemaken. En daarom vind ik dat sommige mensen (ik herhaal: sommige) binnen de Joodse gemeenschap een beetje te lange tenen hebben. Ik verdenk hen er stiekem van een speciale zoekrobot in mekaar geflanst te hebben om op alle mogelijke tag's mbt hun godsdienst te reageren. Komaan zeg, iedereen weet dat de Joodse humor er bij uitstek één is van zelfspot en niet zelden zijn ze ook nog de beste moppen van de avond.
Ik zie mezelf al helemaal over de rooie gaan als ik een mop zou horen over een kalende veertiger met de betere toogzweer en niks te zeggen thuis, haha, heu.
Humor moet kunnen en wie niet tussen de lijnen kan lezen kan niet lezen. Zou dat geen mooi motto kunnen worden voor ons allemaal: tussen de lijntjes lezen en buiten de lijntjes leven?

Cool runnings,

Emmanuel