The countdown is running!

Woensdag is het dan zover, binnen bij het UZ in Gent om een stuksken tuub te laten weghalen. Ben vanmiddag al gaan kijken bij de Gamma naar de prijs van een nieuwe sifon, ge weet maar nooit...
Vanmorgen nog enkele pre-operatieve onderzoeken moeten ondergaan waaronder een heu, awel, dinges, iets met contrastvloeistof die opgespoten werd via awel, heu dinges; afin ikke "not amused" maar het moest wel. Ook gauw even binnengesprongen op de afdeling bloedbank om er enkele buisjes van mijn edele rood te laten aftappen. Vroeger zou ik allang in de appels gelegen hebben bij het zicht van een naald, nu doet het mij niks meer, niks zeg ik u! Ja, ik ben een grote jongen geworden. Normaal gezien zal ik een tiental dagen in het hospitaal verblijven tenzij mijn revalidatie vlotter verloopt of de verpleegsters het vroeger beu geraken bepoteld te worden :-)
Nadien wacht mij nog een revalidatie-aan-huis van enkele weken, rusten zal dan de boodschap zijn.
Laat dat nu net niet één van mijn specialiteiten zijn, het leven is daar imeers veel te kort voor.
Afin we zien wel, ik ben niet superzenuwachtig. Al zou een groepje zingende vrienden bij mijn aankomst aan K12 mij wel plezier doen.
Het mag onderstaand liedje zijn:



Cool runnings,

Emmanuel

En weer een kakkepamperke bij!

Eergisteren rond 13u beviel mijn kleinste zus van haar kleinste dochter Stance. Het ziet er een ferm madammeke uit, ja mijn zus ook.

Stanceke meet 48 cm voor 3.095kg, een beenhespgewicht is het dus niet hé. Ze werd geboren op de verjaardag van mijn schoonbroer, j'ai nommé Dave Cornwell. Dave is dan weer geboren in het gezegende jaar 1975, het jaar van o.a. "Wish you were here" van Pink Floyd, de treinkaping in Nederland door Molukse jongeren en het overlijden van Haile Selassie Ras Tafari, ...

Hierboven een foto van de Drie Biggetjes van mijn schoonbroer: "grote zus" Myra, Lotte en Stance.

Cool runnings,

Emmanuel

Lelijk, lelijker, lelijkst.

Beste vrienden en vriendinnen, vooraleer sommigen hier ineens de schrikkramp krijgen dat ik namen zou prijsgeven die gelinkt zouden kunnen zijn aan de titel, fear not for I come in peace.

De digitale krant maakte vandaag kond dat het OCMW-paleis van Laken op de derde plaats staat van "lelijkste gebouwen in België". Nu past dat wel met al wat lelijk is aan de binnenkant.

Plots kwam bij mij het idee op dat onze gemeente volgend jaar wellicht ook eens kan dingen naar een ereplaats in deze ranking en wel met het geplande nieuwe dienstencentrum op het dorpsplein van Heusden? Inderdaad, het oude Gemeentehuis wordt afgebroken en vervangen door de betongeworden natte droom van het College en de architekt. Een wanstaltelijk gedrocht dat langs geen kanten past in het dorspgezicht. Vraag is natuurlijk of onze burgervader dat dorpsgezicht wel wíl behouden... Heusden moet mee met zijn tijd, tuurlijk, maar niet ten koste van haast megalomane bouwsels en bling-bling projecten... Op enkele jaren tijd gaat heel het rustige dorpsgezicht van ons Heusden veranderen in een wirwar van moderne gevels en veel te dure luxe-appartementen (je weet wel, van die ramen waar elke twee jaar een oranje brief voorhangt met "te huur" of "te koop").

Ik kan er zo moedeloos van worden...

Maar ach, voor u allen:

Cool runnings,

Emmanuel

Opzij, opzij, opzij, maak plaats, maak plaats, maak plaats.

Vanochtend vertrok mijn lieve vrouw Sandra Gerritje Wajer met haar auto naar de garage voor "ne gruuten servies en den riem oas ge wilt".

Heusden ontwaakte met het heerlijk rustige gevoel dat dat klein madammeke met haar veel te grote auto nu even niet door het dorp zou scheuren, de oudjes veilig konden oversteken, de kindjes zonder risico naast een grote plas water konden blijven staan, ...

Driewerf helaas.

In no time vlamde alweer een auto van hetzelfde merk door postnummer 9070, een iets kleinere versie weliswaar. Mijn geliefde en immer oogstrelende Sandra Gerritje Wajer amuseerde zich rot met een Ford Connect. Volledig full-option zoals bijvoorbeeld: wel zeker twee stoelen, een perfect op maat afgescheurd stuk karton in de laadruimte, biologische airco door de kieren aan het portier, ... Zou ze haar eigen auto wel nog inruilen morgen?

U ziet het, zelfs met mijn madam op een step is ons dorp waarschijnlijk nog niet veilig.

Cool runnings,

Emmanuel