03 november 2009

Gemeentebestuur is de weg wat kwijt...


Beste mensen, we krijgen een sporthal! Jawel! Nee? Toch wel, of niet?!

Ik las in het grappen- en grollenbladje van de lokale CD&V dat het Schepencollege nu gaat bestuderen of de site van Kwartier Beervelde zou kunnen dienen voor sport-en recreatiedoeleinden. Daar zijn ze straf in op 't gemeentehuis, bestuderen en studies bestellen. Wat hebben we omtrent die problematiek zoal de revue zien passeren? De ene plek al geloofwaardiger en werkbaarder dan de andere: de Kollebloem (afschuwelijk slecht beheerd dossier dat bakken geld gekost heeft), de hallen van het vroegere Interbrew, de parking van dancing The Temple, de Bergenmeersen, sommigen fluisteren zelfs de terreinen van het ter ziele gegane Astra Zeneca... Om maar te zeggen: er wordt nogal wat bekeken en bestudeerd daar in kasteel Van Acker!
Noem mij maar een moeilijk manneke, maar da's allemaal met uw en mijn belastingsgeld of zie ik dat verkeerd?

Ik denk dat het Schepencollege de weg wat kwijt is en weer eens tot de ontdekking komt dat het hen aan een toekomstvisie ontbreekt. Laat ondertussen alle sportievelingen van Destelbergen en Heusden maar naar de buurgemeenten trekken voor hun wekelijkse indoor-sporten (de eerlijkheid gebiedt mij te vermelden dat de sporthal "light" Kristalbad wél goed gebruikt wordt maar verre van toereikend is). Ik ken mensen die wekelijks enkele keren naar Drongen en of Bloso Watersportbaan moeten trekken, http://www.routeplanner.be/ maakt u duidelijk wat voor een trip zoiets is.

Cool runnings,
Emmanuel

01 november 2009

God do I miss that...

Mens lieve god, ge moest eens weten hoe ik aan het aftellen ben naar mijn operatie, binnen 18 dagen.
Van september tot nu enkel plat water en thee met melk, de lokale horeca kijkt mij weliswaar vol medelijden aan maar dat kan de pijn uit mijn hartje niet wegnemen. Ik mis mijn glaaske Duvel, het lekker languit hangen aan de barkruk en oeverloos l*llen met de maten en matinnen over hoe hard het leven van veertigers gaat en hoeveel buzze die snotneuzen van dertigers toch wel hebben, over de ontstellend zwakke prestatie's van de Buffalo's en het hoogstaand niveau van Club Brugge, ...
Na de operatie zal ik waarschijnlijk nog niet meteen "de oude" zijn (willen we dat wel?) maar als ik mezelf wat verzorg zullen de werknemers van brouwerij Moortgat wellicht een minder spannend jaar tegemoet gaan.
Voorlopig dus: thee met melk en plat-maar-dan-wel-écht-plat water.
Cool runnings,
Emmanuel

31 oktober 2009

De Tramstatie is weer open!



Zingt jubilaté beste bezoeker.
We hebben er weer een gezellig café bij in ons lieflijke dorp tussen Schelde en R4.
Cindy en Jeremy heropenden gisterenavond het aloude café aan de rotonde, de Tramstatie. Er kwam een heuse opknapbeurt aan te pas en het interieur baadt in zachte bruine tinten, gecombineerd met moderne verlichting. Hopelijk wordt het een gezonde mix tussen oudjes die kaarten en jongeren die er afspreken voor een leuke babbelavond. De beide blitse jongelingen zullen nog heel wat wallen onder de oogskes kweken vooraleer ze uitgroeien tot volwaardige cafébazen, maar het enthousiasme is er al en dàt is het allerbelangrijkste!
Enthousiasme gecombineerd met de voortreffelijke keuze van koffieleverancier is haast een garantie op succes, hetgeen we "den J en zijn madam" ook wensen :-)

Cool runnings,
Emmanuel

25 oktober 2009

't Eé ziere gedoan zulle.


Even terug van even weggeweest.
Mijn madam heeft mij vorige maand naar de Spoedafdeling van het UZ gereden, ik kreeg op maandagmorgen ineens last in mijn buik. Vele naalden, baxters, echo's o's o's en scans later viel het verdict: darmperforatie in de dikke darm. Madam en ik al niet gelukkig, nu wel helemààl in een putje. Ik werd onmiddellijk naar een kamer op het eerste verdiep gerold terwijl mijn vrouwke afscheid van mij nam om doodongerust te vertrekken voor haar "late shift". Dan pas merk je ook dat een vier-stuks-gezin, zoals de tjeven zo graag zien, een goed geolied team moet zijn want de organisatie valt zo op één persoon en da's spannend, stresserend en hectisch. Sandra kreeg enorm veel aanbiedingen voor hulp van vrienden (tof dorp, Heusden! :-)) en familie. De hulp was welkom want ze zat er na een tijdje wat door.

En ik? Ik lag aan toeters en bellen in mijn bed gekluisterd en kon alleen hopen dat mijn volledig geïnfecteerde buik wat genas zodat ik die akelige "spoedoperatie" kon vermijden. Heb wel veel pijn gehad. Het is bangelijk te merken dat uw lichaam "op" is en dat ge niks kunt doen dan wachten gelijk de duiven. De massa sms'jes deden mij enorm deugd...
Twee weken later (ik bespaar u de overige liters bloed trekken en tests) werd ik uit het ziekenhuis ontslagen met een stapeltje antibioticavoorschriften en een XL-verpakking pijnstillers.
"Nu is het gewoon wachten tot uw infectie genoeg is gedaald om geopereerd te worden, meneer Anciaux" Meanwhile had ik nog een longvliesontsteking opgelopen maar hé, we kunnen tegen een stootje.

Vorige week zijn we dan samen naar de dokter teruggeweest om een vaste operatiedatum te prikken: joepie joepie 19 november! Aftellen dus en braafkes voortdoen met het aangepast eten en vooral niks verkeerd drinken zoals Duvel, rode wijn, Ricard. Eli Eli lama sabachtani? Ik zit nu op plat water en thee met melk.
Allez, ik ga nog een tas Lipton binnenwurgen en hoop voor u 't zelde, dat wurgen...
Infected but cool runnings,
Emmanuel