01 februari 2009

Geef hier, die verfrol!

Deze namiddag begonnen aan de bureau-badkamer van de meisjes. Die ruimte wordt een heuse "dressing" want de dames beginnen stilaan zelf te kiezen wat ze willen aandoen. Plus dat moeder dat in haar kopke gestoken heeft en de voorgaande uitleg dus niet spontaan van mij komt.
Het oorspronkelijke trutten-geel wordt door ondergetekende getransformeerd tot het stijlvolle (?) trutten-eucalyptus-appelblauw-zeegroen. Er komen nieuwe witte kasten en een nieuwe lavabo voor al de marchandies die eventueel moet gewassen worden.
In de slaapkamer, die zeetinten gaat krijgen (dat ik heb ik op bevel van mijn madam zélf beslist), komt dan een grote tweepersoonsbureau. Maar bij ja, we krijgen dat er allemaal wel in!
Voorlopig staat mijn hoofd echter alleen nog maar op het tweede couche'ke dat ik morgenavond al mag zetten. Wie mij kent weet dat er best een knalluide radio en genoeg alcohol aanwezig mag zijn.

"Eli Eli lama sabachtani"

Colourfull runnings,

Emmanuel

27 januari 2009

Sammy voor Sandra

Geen leuk liedje maar het doet mijn vrouwtje Sandra Gerritje Wajer heel erg terugdenken aan haar mooie jeugdjaren bij haar opa op de boerderij in Westbroek (NL)
Dus, voor jou bolleke.

Valkeniers naar Comedy Casino?

Ik heb me vanavond zitten bescheuren toen ik naar Terzake keek op Canvas. Eén van de items is het bijna openbarsten van de etterbuil bij het Vloms Behang. Ha ja, de verkiezingen komen eraan en dan is het "elk zijnen eigen buik" natuurlijk.
De hoofdman van de partij probeerde de journaliste te overtuigen van de fantastische sfeer die binnen de muren van de partij heerst en ja, natuurlijk heeft mevrouw Morel het niet makkelijk dezer dagen (maanden). Mevrouw Morel (*) zit nog in een vechtscheiding, wat we haar zeker niét toewensen, waarin alle vuile truken gebruikt worden zoals "vervalste mails"... 't Vloms Behang is inderdaad niet die partij waarvan je zo met de regelmaat van de klok spam-en haatmails toegezonden krijgt over alles wat maar een hoofddoek draagt. Deuheu! En Valkeniers vervolgde "als er iets is waar ik niet tegen kan, mevrouw, dan zijn het roddels". Lap Bruno, daar doet ge 't weer! Moeten we eens sorteren welke roddels bewust verspreid worden door uw partijgenoten? Oké, ik geef het toe, het is hoofdzakelijk voetvolk. Als ge eerlijk zijt bekent ge zelfs dat dàt niet het volk is waar ge op mikt. Ach, altijd sappige tv als die man te zien is. Comedy Casino, here we come.

(*) Marie-Rose Morel verklaarde niet meer geïnteresseerd te zijn in eender welke plaats op eender welke verkiezingslijst, wat voor hommeles zorgde in het vriendenclubje.
Update: Mevrouw Morel is ernstig ziek. De Winter en Annemans met de billen bloot na hun recente aanvallen op hun collega?

Cool runnings,

Emmanuel

24 januari 2009

Té sexy zijn wordt niet aanvaard blijkbaar

Gisterenavond, de schoolquiz.

Het begon al bij het binnenkomen in de eetzaal. De jury bekeek ons hautain van op hun podium. De quizmaster zat helemaal vooraan links, strategisch opgesteld zodat hij de hele avond mijn ploegje kon intimideren met zijn pseudo-begripvolle glimlachje. De prijzen, mooie flessen rode wijn, stonden achter ons en ver genoeg zodat we bij elke blik op de prijzentafel een sterke pijnscheut in de nek en hals voelden. De vijandige sfeer was onmiskenbaar. Sandra's ploeg zit vlak naast ons, kon geen toeval zijn. Hun hysterische, wanhopige gekwetter stoorde ons danig en mijn vriend Dirk verloor haast zijn legendarische kalmte toen ze op de koop toe hun zoutnootjes luidruchtig smakkend naar binnen werkten.
Dat we de avond niet als verdiende winnaars gingen afsluiten stond al langer vast. Een blik op de top vijf leert ons immers dat de ploegen listig in elkaar gestoken waren, van schoonzoon over dochter naar echtgenote van meester Marc... heel de familie had zich opgedeeld om ons team zoveel mogelijk schade toe te brengen. Het moet gezegd, mooi staaltje Romeinse taktiek. En dan de quizmaster die na elke vraag nog een klein aanvullinkje geeft waar voor velen een afgesproken code in zat. We zaten erbij en keken ernaar. Gisteren hebben Jos, Dirk en ik voor het eerst gemerkt dat té sexy en té intelligent zijn niet aanvaard wordt in een dorp als Heusden. Het klinkt ongelooflijk maar het ís zo.
We zijn uiteindelijk 6e geworden. De ploeg van Sandra 14e of 15e... Verloren maar niet verslagen trokken we richting uitgang. Een vriend gaf nog gauw even mee: " 't was dit jaar gene vette hé, Manu?" Ik had een groot "ook gij, Brutus?"-gevoel.

Cool runnings,

Emmanuel