11 maart 2012

Gerestaureerde herinneringen.




Zoals ik voorheen al eens schreef sleet ik een groot en mooi deel van mijn jeugd bij mijn grootouders op de Gentse wijk Meulestede. Ik had er de tijd van mijn leven, kon er naar hartelust voetballen, fietsen en plat Gents leren. Dat fietsen deed ik enorm graag, dat plat Gents leren ook.
Tijdens mijn vele tochtjes op mijn Plume Vainqueur, al dan niet met speelkaarten aan de spaken om het indrukwekkende geluid van een Harley Davidson na te bootsen, kwam ik regelmatig langs de Voorhavenlaan op de grens van Meulestede en de Muide. Ik stond er in bewondering voor de bedrijvigheid die toen nog aanwezig was in en rond de verschillende depot's. Dat waren om te beginnen al majestueuze bouwwerken van staal, hout en glas, op zich al mooi om te zien maar vooral met een grote aantrekkingskracht omwille van het gaan en komen van handelaars, werklui en hun materiaal of... vee.

Vee inderdaad.

Ik herinner me de namiddagen dat ik er stond te kijken naar de massa paarden en/of pony's wachtend op transport naar het buitenland of naar één of ander ander Vlaams slachthuis. Als klein baasje hoopte ik maar dat het buitenland beter zou zijn voor die dieren, wist ik veel dat de vraag naar paardenvlees buiten België veel groter is dan wij zelf zouden durven vermoeden.
De arme drommels stonden er naast mekaar gepakt, nauwelijks ruimte om te bewegen, stampend en bijtend van de schrik en de stress...

Nu, die loodsen zijn voorgoed verleden tijd. Ze zijn herschapen tot bedrijfsgebouwen, loft's en ander duur spul. We mogen enerzijds blij zijn dat men toen niet alles tegen de vlakte gegooid heeft, anderzijds had ik er liever iets betaalbaarders zien herrijzen. Tot nader order blijven vele ruimte's onbenut wegens te duur. En dat kan nooit de bedoeling zijn wanneer men een oude, uitgeleefde, buurt wil opwaarderen.
Meulestede is echt wel een leuke buurt aan het worden, bewijs ervan is dat mijn kleine zus met huisband en kroost er gaan wonen is ;-)


Cool runnings,

Emmanuel

Geen opmerkingen: