My one and only.

Vandaag, 27 augustus, ben ik 21 jaar gehuwd met Sandra Gerritje Wajer, de vrouw die ooit mijn schoolliefje was en uitgroeide tot een lieve mama, een plezante echtgenote, mijn maatje.
We lachen tussen onze opvoedkundige momenten (want twee dochters, ja) heel wat af en genieten met de jaren meer en meer van elkaar's gezelschap. Ok, ik spreek voor mezelf :-)

Ik zie haar graag, ik hoor haar graag, ze is zeer terecht "My one and only"

x Emmanuel

Weten waar je vandaan komt om te weten waar je heen wil...

De akte hierboven toont nog maar eens dat het overgrote deel van ons allen van bescheiden komaf is, dat niet iedereen in een gouden wiegje lag.

Zeker in de huidige moeilijke tijden is het ook goed daar even te blijven bij stilstaan. Heb je het enigzins comfortabel, besef dan dat dat voor je voorouders misschien minder evident was, besef dat het voor je buur ook nu misschien minder evident is.

Armoede is van alle tijden maar gelukkig is de wilskracht van de mens om iets van zijn leven te maken dat ook. Tenslotte zijn wij hier nu ook doordat anderen niet opgaven. In bovenstaand voorbeeld gaat het om de familie van mijn lieve echtgenote, haar voorvader in de zesde generatie. Maar ik heb gelijkaardige akten uit mijn familie, allemaal stille getuigen van het feit dat de mens een overlever is en dat latere generaties dat op hun eigen manier ook proberen.

Weten waar je vandaan komt om te weten waar je heen wil, dat kleine tikkeltje doorzettingsvermogen houden en ervoor zorgen dat ook jij weer voorkomt in wat voor velen en voor mij één van de mooiste hobby's is, de genealogie. Zorg dat je bestààt, dat je hier geweest bent en iets achterlaat en als het kan met zo weinig mogelijk zorgen.



Cool runnings,

Emmanuel

Weer een stapje dichter...

"Eindelijk!", moet mijn dochter Florine gedacht hebben toen we haar vandaag gingen inschrijven in de Hotel-  en Bakkerijschool van Gent. Jaren heeft ze erover gepraat en soms gezeurd, elke keer weer wanneer ze in de keuken stond droomde hardop ze van een keukenopleiding.

We hebben haar al goed ingepeperd dat het erg hard, soms misschien ondankbaar werken zal worden maar ze heeft het ervoor over, ze is gemotiveerd. Ze ziet de mooie kanten van het keukenberoep en dat is tenslotte wat telt.

Als ouders hebben we de ongelooflijke luxe met een dochter te leven die al jaren weet waar ze heen wil en hoe ze dat wil realiseren. Florine zal ons nooit ontgoochelen, integendeel, ze is vaak een inspiratiebron voor mama en papa.

Go Flo, go!




Cool runnings,

Emmanuel

Sigarettenpeuken...

Beste roker, beste horecabezoeker,

Er moet mij als niet-roker al een tijdje iets van het hart.
Ik krijg telkens weer de dingdongstuipen wanneer ik aan de deur van een horecazaak sigarettenpeuken zie liggen op het voetpad, het terras, de vensterbanken...

Het merendeel van de horecazaken bieden sinds het rookverbod asbakken aan om hun onmiddellijke omgeving toch enigszins proper te houden. Het kost hen tenslotte geld en tijd om dit telkens weer op te ruimen.
Natuurlijk is er het gegeven dat dit weliswaar een onbedoelde "handeling" is van veel rokers, dat wegooien van peuken, iets waar niet meer over nagedacht wordt, het blijft een jammere gewoonte.

Ik heb hier thuis asbakken voor vrienden en bezoek die wensen te roken, ze moeten er zelfs niet voor buiten te gaan staan (wat velen onder jullie ondertussen thuis wél doen). Ik vind de aanwezigheid van een vriend nog altijd belangrijker dan dat hij buiten staat om ons huis niet te zegenen met rook. Nogmaals, ik heb niks nul nada tegen rokers.

Enkel die vermaledijde sigarettenpeuk, da's minder hé.

Misschien dat enkelen onder jullie mijn gezaag oppikken en de volgende keer twee seconden nadenken vooraleer dat stompje weg te gooien? Ik hoop het, ik denk het wel...


Cool runnings,

Emmanuel