Zo d'ouden zongen...

We zagen de dochters denken "en dan willen ze dat wij serieus zijn?!" toen Sandra en ik de micro vastnamen om op weer-eens-een-souper een karaoke'ke te doen. Een exclusiviteit inderdaad want nog nooit in onze vijventwintigjarige geschiedenis toope tegare hebben Sandra en ik iets samen gezongen. Mijn echtgenote koos voor de "Banana boat song" van Harry Belafonte, een nummer dat de stembanden zwaar op de proef stelt: Dé o, dééééé o, dé dé dé oooo.... Gelukkig voor de rest van de enthousiaste vrienden en kennissen waren die stembanden al wat gesmeerd met wijn en bier of een mengeling daarvan. Het moet gezegd, moeder gaf van jetje!

Deze morgen beperken we ons tot Jijbuis kijken en stilletjes praten. De stembanden en het haar zien teveel af :-)

Cool runnings,

Emmanuel

Kijk eens mama, verrassing!

Onze kleinste mocht vandaag van mij helemaal alleen naar huis fietsen, zus had nog verplichte studie en kwam een uurtje later. Omdat ik er nog niet helemaal vetrouwen in had reed ik haar achterna en filmde het hele gedoe, kwestie van dat ook aan de mama te kunnen tonen hé. De mama die ongetwijfeld nooit zou toegestemd hebben met het grote avontuur van Florine.
Maar eerlijk is eerlijk, ze heeft dat schitterend gedaan en verdient een dikke pluim :-)

Cool runnings,

Emmanuel

Florine en Laetitia

Zou ze haar papa begrijpen?

Onze jongste (ik mag niet "kleinste" zeggen) dochter kwam vorige week met een huiswerk af, een stamboom maken. Fotootjes zoeken en kleven van haar familie en voorouders.

Wie mij een beetje kent weet dat ik een zwak heb voor mijn familiegeschiedenis en een stamboom maken ondertussen bijna een passie geworden is.

Vanzelfsprekend heb ik haar graag geholpen met het zoeken naar de foto's, nonkel Vic hielp haar bij de verkleining.

Zou dochterlief later hetzelfde kunnen voelen als ik bij het bekijken van oude beelden, aktes, brieven, trouwboekjes? Voor mezelf weet ik dat ik heel erg hou van iedereen die deel uitmaakt van mijn verleden, van mijn grootouders tot veel vroeger, zonder daarbij mijn stiefpa zaliger te vergeten. Iemand uit de Heemkundige kring "Dronghine" zei me ooit: je verleden maakte wat je bent, jijzelf maakt je toekomst.

Mooie samenvatting van wat we maar zijn en waarvoor we hier zijn.

Cool runnings,

Emmanuel

edit: hedenavond (13 september om 22.19u) kwam ons ter ore dat mijn broer, de snoodaard, onterecht de credits zou gekregen hebben voor het "verkleinwerk" van de fotos. Bij deze wil ik dit even rectangulaficeren en mijn schoonzus Cindy bedanken. Toes!