Dat waren nog eens tijden, dàt was nog eens graaaave muziek

We schrijven Brasserie De Pinte, zo'n twintig jaar geleden. Ik was toen al de flamboyante jongeman die iedereen in mij ziet, met het verschil dat ik toen achter de toog werkte ipv ervoor. Samen met de collega's Filip, Robby, Stefan, Patricia, Terry en Sonja had ik er de tijd van mijn leven. We werkten als gekken maar hadden lol dat het niet beleefd meer was. New Beat was toen de rage, den Bocca was de referentieplek voor het jonge volkje dat uitging tot stukken in de, heu, middag. Algauw bouwden de collega's (vooral Stefan) en ik onze werkplaats om tot minidiscotheek. Van negen uur 's morgens tot acht uur 's avonds draaiden we rustige sfeermuziek voor Jan en alleman, voor Rita met de pitta, voor Marc van 't park, afin voor Iedereen zonder houten been. Maar dan. Dan ging het dak eraf: New Beat à volonté. We hadden elk ons eigen deuntje, dat zelfs de habitués na een tijdje herkenden. "Cocaine" van The Maxx was mijn airke ;-) Er waren avonden dat we al het volk van zijn stoel of uit de zetels kregen en dat iedereen stond te dansen (?) dat 't Pompierke er jaloers van werd. Ok mijn madam, toen nog mijn lief, vond er geen bal aan (nu nog niet trouwens) maar wtf newaar. Ach, New Beat is ondertussen redelijk foute muziek geworden maar het brengt toch fameus veel leuke herinneringen naar boven...

Cool aciiiiiiiiiiid runnings,

Emmanuel

Tja, da's ook waar natuurlijk

Gisteren na de kiné even langsgeweest bij café De Matroos in Heusden.

Toen ik daar aan de babbel raakte met een andere klant en deze mij vroeg "of ik content was van mijne kinésist" antwoordde ik: "een kiné is als een dokter hé, ge moet u daar goed bij voelen".

David, de cafébaas, merkte droogjes op: "als ge u goed voelt moet ge daar eigenlijk niet naartoe, hé"

Heu, da's ook waar natuurlijk...

Cool runnings,

Emmanuel

Elooi'ken "quand tu me tiens"

Morgen is het de feestdag van St.Elooi. St.Elooi stichtte indertijd verschillende cafés die nu nog steeds zijn naam dragen...en is tevens patroonheilige van de métalo's.

Nu ken ik toevallig een métalo persoonlijk en wel in de charmante en verleidelijke hoedanigheid van mijn madam, de immer oogstrelende Sandra Gerritje Wajer. Gisteren hadden we met de rest van de kliek van haar werk het Sinterklaasfeest in Playbeach te Gentbrugge. Net zoals de voorgaande jaren was het een leutige en jolige toestand. De kinderen speelden met mekaar en de ouderen dronken met mekaar. Al geef ik toe dat het werkwoord drinken een compleet andere dimensie krijgt als ge weg zijt met die bende ;-) Mijn lever smeekt om rust... Er werden alvast plannen en afspraken gemaakt om volgend weekend het jaarlijkse St.Elooisfeest tot een weergaloos succes om te toveren. Er kan naar het schijnt het één en het ander genuttigd worden, de verwachtingen zijn hoog gespannen. Naar het schijnt is de bende van Rogers Busbars elk jaar opnieuw het talrijkst aanwezig. Volvo en Arcelor Mittal doen erg hun best maar ontberen de know-how in het feesie-bouwen.
Tjonge jonge, nog vijf dagen om te recuperen van dit weekend en me te concentreren op het volgende...

Power distributing runnings,
Emmanuel

Straffe Siebe's Stoverij-avond

Gisteren schoven we onze voeten onder tafel op het "Eerste eetfestijn tvv BMX'er Siebe Deweirdt", groot jeugdig talent in de gelijknamige discipline. Laat ik nu net in de voormiddag op één of andere zender een wedstrijd gezien hebben met bmx'en die van een hoge helling naar beneden raasden en dan jumpten, fenomenale loopings maakten en gekke stunts uithaalden in de lucht... Siebe vindt dat "maar voor mietjes". Hij crosst liever en heeft het voorbije seizoen schitterende resultaten gehaald. Het ging er gezellig aan toe in het feestzaaltje en Siebe's beide groupie's Florine en Britt onderhielden de gasten als echte stand-ups. Er stond ook wedstrijdmateriaal van de bmx'er tentoongesteld, dat zijn al geen gewone t-shirtjes en fietskes meer, maar hoogwaardig en allesbehalve goedkoop materiaal. Anyway, zo'n eetfestijn zal wel van pas komen als de jongen even verbeten blijft crossen als hij nu doet. Het belangrijkste is natuurlijk, dat schreef ik ook in het gastenboek, dat hij zich amuseert. Wie hem gisteren zo zenuwachtig zag rondlopen (àl die mensen zijn hier voor mij!) zag eigenlijk de Siebe die we kennen uit de klas: nogal levendig en leutig baasje van het eerste leerjaar ;-)

Cool runnings,
Emmanuel