Nieuwe look, Manu?

Deze voormiddag eens zitten rommelen aan de instellingen van de blog.
Net toen ik dacht "dit wordt niks" vond ik de juiste verhouding kleur en lay-out. Afin, dat vind ikzelf toch.
Geef toe: stijlvol, duidelijk, zacht voor de oogjes, aantrekkelijk, ..., helemaal Anciaux dus.

Den Helder is the max!

Als de echte meerwaarde-zoeker die ik ben en waarvoor vele vrienden mij terecht aanzien, lag ik gisteren lekker te zappen met de rechterhand, linkerhand rustig achter de broek-elastiek.

Mijn madam stond net op het punt daar weer een onverdraagzame en seksistische opmerking over te maken wanneer plots ons beider lodderige ogen vallen op een programma van de Nederlandse televisiezender BNN. Het programma heet "Nu we er toch zijn" en daarin gaat een presentator, ene Eddy Zoey, met zijn crew door verschillende dorpen en steden van ons noorderburenkikkerland om er te onderzoeken hoe gastvrij die mensen wel zijn.

De uitzending van gisteren ging over The city by the sea, The big wave of coolness, The walhalla of jutters en ander raar volk: Den Helder! Een gemeente in Noord-Holland waar ik een enorme boon voor heb, al is het maar omdat "die van ons" daar geboren is en ik dus wel verplicht ben om daar een boon voor te hebben. Graptje Pol.

Ge moet eens de tijd nemen om het stukje film te bekijken en dan bij uzelf te zeggen: "crazy dutch people, damn." Moest men dat hier bij ons proberen bellen ze al na het eerste huis te flikken. Dank u VB.

http://player.omroep.nl/?aflID=6441330

Klikjelinkje hierboven...

Hoe gek kan het worden?!

Er zijn geen zekerheden meer.


Vroeger waren grootouders rustige, zachtmoedige mensen die hun tijd vulden met uitkijken naar een bezoekje van de kleinkinderen. En als die kleinkinderen er dan waren vulden ze hun tijd met kijken naar diezelfde kleinkinderen. Dat wàs zo en dat hoorde zo. Punt.

Maar ik zeg u, het internet heeft heel die wereld op zijn kop gezet. Tegenwoordig zijn grootouders zodanig hip dat je ze zelfs geen grootouders meer mag/kan noemen; nee het zijn swingende senioren die mee zijn met hun tijd.

"Kunnen we eens langskomen, mémé?" "Tuurlijk manneke, we spreken eens af via den chat"
"Hé papa, leutig mailke gekregen van u" "Ja ventje,zo heb ik er nog veel, hoor"

Wat tot voor kort dan ook een oord van internet-rust was, bij mijn schoonouders, kon blijkbaar niet achterblijven...

OMA EN OPA HEBBEN INTERNET! (al draaien ze momenteel wel nog serieus in de soep)
Het zal nog wel even duren vooraleer we pakken mails en foto's mogen ontvangen. Oma zit nu al te zuchten dat "die bak eruit gaat" en opa merkt dat mechanica en computers niet helemaal het zelfde zijn...
Sandra, Miranda en Andre wachten met een bang hart af wat de glasvezel uit Oostakker voor spannends gaat brengen.

Opa en oma, onthou alvast één ding:

"The force will be with you. Always."