't Mag geweten zijn.

Tekstje van Isolde

Vanavond, terwijl we samen met de dochters de opgefleurde taverne Britannia bezochten, werden we ineens aangesproken door de dame aan de tafel naast ons. Een vriendelijke en makkelijk babbelende madam .
Toen één van onze meisjes ons vroeg of we een papiertje bij hadden om op te tekenen gaf de mevrouw spontaan een blad papier uit haar handtas, waarop een tekstje stond. "Op de achterkant kunnen ze gerust tekenen, hoor" zei ze nog.
Op de voorkant stond een gedichtje dat ze zomaar neergekrabbeld had.
Aangezien ikzelf nogal van het geschreven woord hou beloofde ik haar dat ik het rijmpje op mijn blog zou plaatsen, wat voor haar zeker niet hoefde!
Maar bij deze een gedichtje van Isolde, pseudoniem voor Hilde Debeuf.

Muisje in mijn huisje,

huisje niet zo pluisje.

Moeke beetje boosje,

boosje voor een poosje.

Muisje komen middernachtje,

middernachtje niet in dagje.

Dagje muisje veel te moe,

dagje muisje oogjes toe.

Muisje op gemakje,

gaatjes bijten in het zakje.

Zakje vol met havermoutje,

havermoutje lekker boutje.

Muisje hebben grote nood,

zonder moutje, muisje dood.

Cool runnings,

Emmanuel

Heel kort.

Rood is mooi, kleur van passie en bloed,

oranje is zachter maar nog warm als een gloed.

Van blauw ga je zweven en wit doet je dromen,

bruin, een kleur die de rust weer laat komen.

Paars valt vaak uit de mooiste regenbogen,

maar de mooiste kleur van al is het groen van je ogen.

EA

27 augustus 1994 x 27 augustus 2009

Volgende donderdag zal ik vijftien getrouwd zijn met mijn lieve eega, de immer spetterende Sandra Gerritje Wajer. Sandra was/is mijn schoolliefje. Ik denk dat we beiden moeten toegeven nooit verwacht te hebben dat de tong die we destijds draaiden zo'n ingrijpende gevolgen zou meesleuren. Ondertussen zijn we haast vierentwintig samen, waar is de tijd?

Anyway, dit liedje is de allereerste songtekst die ik voor mijn lief neerpende en ik sta er nog altijd voor de volle pond achter.

Sweet runnings, Bolleke ;-)