Kunst is...

Ik zat vannamiddag livestreamgewijs te luisteren naar een kunstenaar die op radio zijn werk probeerde voor te stellen, zijn visie op kunst te beschrijven. De brave borst verzoop in zijn eigen moeilijke woorden en termen en vergat even dat het dàt soort kunstenaars is welke mij kunnen doen weglopen van de gesprekstafel.

Dat heb ik enkele maanden geleden ook al eens meegemaakt tijdens een aanvankelijk zeer gemoedelijke en interessante tussen-pot-en-pint avond in café Zandhekken hier wat verder, waar kunstkring Heusdine haar lokaal heeft. Ik was zo stom er aan een "kunstenaar" vlakaf te vragen: komaan, leg eens uit wat voor jou kunst is en wat ik daar mooi moet aan vinden. Ik werd bekeken als was ik net geen achtergelaten beschimmelde appelsien en kreeg een zeer hautain betoog dat "ik dat toch niet zou snappen en dat ge als kunstenaar moet geboren zijn" en blablabla. Ok man, ook goed, rustig.

Maar ik vind:

Kunst, een groot en moeilijk woord voor alles wat uit eigen fantasie en enthousiasme ontsproten is. Wat iemand kan creëren en een ander kan verbazen noem ik kunst. Verwondering is kunst maar diezelfde verwondering is zeer subjectief. Zo heb ik het persoonlijk niet voor "conceptuele kunst" à la De Mosselpot, de fameuze hamzuilen van Jan Fabre, of grote witte kaders met even witte doeken waar je dan maar zelf iets moet bij bedenken.
Waar ik wel telkens met verbazing, verwondering, bewondering naar kan kijken zijn bijvoorbeeld de cartoons van mijn schoonbroer's broer Vince (aka Zimbob), de magisch-realistische schilderijen van onze Friese vriend Willem (aka Guillaume) of de perfecte gerechten van restaurant 't Boerderijtje...

Allemaal anders en op hun manier kunst, ze weten mij zeker te bekoren al zeg ik dat misschien niet vaak. Weet je wat, de volgende keer krijgen ze van mij een welgemeende "lek op hun bek" :-)

Cool runnings,

Emmanuel