Hendrikje, Hendrikje, waar ben je toch gebleven?

illustratie

 

Heel soms verdwijnt iemand zomaar uit je stamboom, wordt die een mysterie, een geseling voor een amateur genealoog.

Ik zit dus in dit geval al maanden met de regelmaat van een klok te zoeken naar Hendrikje Wajer, geboren in Ermelo op 15.05.1815, ze was het tweede kind en tweede dochter van Berend "Hendriks" Wajer en Kornelisje "Driessen" van de Kolk. Later worden nog een Hendrina (in 1823) en Hendrika (in 1831) geboren.

Waar ik ondertussen van de zes kinderen van het gezin Wajer de levensloop en nakomelingen al vond blijft Hendrikje in de mistflarden of  "Witte Wieven" van de Veluwe gehuld, je kan er knetter van worden.

Enkele mogelijkheden:

- Het meisje overleed maar de overlijdensakte werd niet opgemaakt. Zeer onwaarschijnlijk in de, toen al, Bijbelgordel van Nederland waar alles erg strikt gecontroleerd werd.

- De overlijdensakte is verloren geraakt. Voor zover ik alles nageplozen heb volgen de aktenummers in de archieven elkaar perfect op, ook in de indexen.

- Haar familienaam, op haar geboorteakte als Waaijer genoteerd, werd elders nog eens verkeerd neergepend en is zo haast onherkenbaar geworden. Ook dan zouden we de naam van de ouders nog ergens moeten vinden bij een huwelijk of overlijden.

- Ze is elders overleden en dat is niet mee overgeschreven in Ermelo. Onwaarschijnlijk maar niet onmogelijk.

- Ergste scenario, Hendrikje werd ontvoerd en is nooit meer teruggevonden. Zou natuurlijk afgrijselijk zijn, echter niet zeldzaam, maar zouden daar dan geen artikels of verhalen meer over te vinden zijn?

Heb er dus al erg lang zitten over "prakkiseren" en denk dat ik het maar aan een gelukkig toeval moet overlaten wil ik Hendrikje ooit terugvinden. Gelukkig heb ik mijn eigen Sandra Gerritje die me er dagelijks aan herinnert dat ik met "een Wajer" getrouwd ben.

geboorteakte Hendrikje Wajer

Cool runnings,

Emmanuel

Wilhelmina "Willemijn" Van Gogh...

Tijdens onze jaarlijkse vakanties naar de Veluwe neem ik graag de tijd om wat interessante weetjes over de voorouders van mijn Wajerke op te zoeken. Dat kan gaan van hoe het leven indertijd verliep, over oude foto's tot namen van plaatsen of bekende personen.

Veldwijk, oorspronkelijk een gehucht en landgoed bij Ermelo waar nog steeds de boerderij staat die aan de basis lag van de familienaam van mijn lieftallige echtgenote, werd met verloop van tijd erg bekend door het daar gestichte psychiatrisch ziekenhuis. Het terrein bestaat uit een groot aantal paviljoenen, her en der verspreid in het groen van de bossen.

Er bevindt zich een kleine begraafplaats die nu in onbruik is geraakt maar wel nog onderhouden wordt.
Naar deze begraafplaats reed ik vorige week om er het graf van Wilhelmina Van Gogh te bekijken.
Het is een eenvoudige, grijze, steen. In 2012 nog ten prooi gevallen aan grafschennis, er ontbreekt nu een hoek.

Wilhelmina was een zus van Theo en Vincent Van Gogh en dochter uit een gezin van zeven kinderen, waarvan er eentje doodgeboren werd.
Het verhaal van voornoemde broers kenden we al, zus "Willemina" was anders ook geen saaie mus: ze verzorgde zieken in een ziekenhuis, had een niet onaardige pen en was een hevige feministe. Ze begon echter al erg vroeg tekenen van iets als dementie te krijgen en verhuisde noodgedwongen naar Veldwijk op 40 jarige leeftijd.
Haar toestand verslechterde, ze at zelden en moest bijgevoed worden, ze kreeg driftbuien en ondernam enkele zelfmoordpogingen. Sommige verhalen spreken over een Wilhelmina die apatisch in bed bleef liggen, zelfs bij bezoek van haar familie. Ze overleed in 1941 na een kort ziekbed, ze werd 79...

Cool runings,

Emmanuel